در کنگره کاردرمانی یکی از سخنرانی هایی که نظرم رو جلب کرد در مورد تعادل آکوپیشنال در مادران دارای فرزند فلج مغزی بود.
مراقبت از کودک باعث عدم تعادل در عواطف، اوقات فراغت، مراقبت شخصی و... می شود و در نتیجه عدم رضایت در فرد مراقبت کننده می شود.
چون کودک فلج مغزی نیاز دارد مادر در طول روز مراقب او باشد، در نتیجه ما می توانیم به هم ریختن نیازها و عادت ها را در کل سیستم خانواده ببینیم، چون مادران کودکان فلج مغزی مراقبت طولانی مدت از فرزند دارند وقت ندارند به خواب و استراحت و علاقه و تغذیه و نظافت شخصی بپردازد،
ما به عنوان کاردرمانگر باید سلامت مادر هم توجه کنیم تا احساس بهتری از زندگی روزمره داشته باشد،
پس کار کاردرمانگر اینطور نیست که فقط کودک رو درمان کند، یک کاردرمانگر باید رویکرد خانواده محور داشته باشد.
هر چقدر خانواده را در درمان بیشتر درگیر کرد درمان نتیجه مطلوب تری میدهد.
با نام خداوند مهربان و با سلام و احترام،