شنبه بیست و پنجم دی ۱۳۹۵ - 15:23 - سیده دلارام موسوی، دانشجوی کار درمانی -
مامان جونم...فرشته ی زمینی من...هنوزم که بیست وخورده ای سال از زندگیم میگذره نميدونم چطوری این همه خوبی تو وجود یک آدم جا میشه...این همه سادگی و بی ریایی...این همه صبوری و شکیبایی...این همه مهربونی و از خود گذشتگی...اگه یه کم هم تو وجودم خوبی پیدا میشه بدون همش به خاطر بودن در کنار تو...مادر عزیزم همیشه پیشم بمون...همیشه
با نام خداوند مهربان و با سلام و احترام،